Terug naar Af. U ontvangt gn 200 euro... Cherche la paix et poursuis-la. Insigne Internationale Militaire Bedevaart 2019

25 januari 2020. Het weer is niet beter dan gisteren. Jammer. Om mijn schroeven en spijkers beter te sorteren, zocht ik naar een schuifmaatje. Dat heb ik ooit wel gehad. Misschien is het nog steeds ergens in huis, maar niet daar waar ik zocht. Op naar Pijper dan maar. Helaas, daar waren alleen de heel dure exemplaren te koop. 21 en ruim 40 euro. Het gebeurt zelden dat ik daar niet iets koop, maar dit was t veel van het goede. Op het Vredenburgplein is een ramsch-winkel, maar ook daar niets. Action, fluisterde het Stemmetje in mijn hoofd. Terwijl veel winkels in de stad al sloten of dicht waren, haastte ik mij herwaarts. Het assortiment gereedschap bij de Action is weer verplaatst en verminderd, lastig, en nadat ik rondgelopen had, en niets kon vinden, klampte ik een aardige jongeman, die er al minstens een paar maanden werkt, aan. Hij bekeek dezelfde planken, maar uiteindelijk vonden we een digitale schuifmaat op een schapje van 3 cm. Nog geen 5 euro. Kijk, daar werd ik erg blij van!!! Nu moet ik nodig eerst eens in bad, want mijn haar ziet er nt uit. Morgen is het zondag, dan wil ik toch doen alsof... ;-) 

24 januari 2020. Brrrr...! Nog vaag mistig en dus koud. De predikant van de Lutherse kerk ging door met 'Lezen voor de zondag'... en ik was uitgenodigd. Het was interessant, het is altijd fijn om over een tekst te kruipen, en ook om te zien wat anderen oppakken vanuit hun eigen achtergrond. Duiven als wrede doders, daar moet je een eigen ervaring mee hebben. :-) Van Lieveheersbeestjes kun je dat ook zeggen... :-D Daarna nagepraat met een goede vriendin, die ik te weinig zie, naar de Neu om een nieuwe lading te halen voor het label-apparaat, waar ik nu veel gebruik van maak, meteen langs de bank, om te zeuren over een onbegrijpelijke brief die ik kreeg... De dame die mij te woord stond, had al meer mensen hierover te woord gestaan. Een service die zou ophouden omdat er iemand was overleden? Terwijl ze gewoon gaan stoppen met die service. Punt. Zo slordig!!! 
Later ben ik nog maar eens op de fiets gestapt om naar de Twijnstraat te gaan. En na het eten, en na het kijken van een aflevering van een favoriete serie onder het eten, heb ik mij naar boven gesleurd, waar ik voornamelijk de inhoud van twee opruimbakken in de computer heb gezet. Que va piano va sano, zou Ton hebben gezegd. Hoewel... Er liggen nog een paar heel lastige uitzoekklussen... Dat wel. Morgen. Dat is het trouwens al. ;-D

23 januari 2020. Het weer lokte niet tot uitgaan, dat deed ik dus maar niet. Boven wat vakjes genummerd van de ladenkastjes voor schroeven, spijkers, en wat niet al. Pas als ik overzicht heb kan ik daar goed opruimen. Natuurlijk is net de tape op, waar mijn mooie apparaat adressen en cijfers etc kan afdrukken. Het is me te koud om daar op uit te gaan. Maar ik heb een beginnetje gemaakt met de financin voor 2020. Altijd weer iets waar ik heel erg bij moet nadenken. En dan komt over een tijdje de belasting weer. Ik heb de helft gedaan van mijn kleine lijstje voor vandaag. Morgen beter, toch?

22 januari 2020. Wat het huis verliest, dat vindt het weer, was een geliefde spreuk van mijn moeder. En ja, vandaag vond ik een knippertje voor het licht langs de trap en voor het lampje dat ik destijds voor Ton had gemaakt... Ik heb het zeer gemist, en ik ben erg blij dat ik het vond op een plek waar ik wel gekeken had, maar kennelijk niet gezocht. :-D Hoera! Nu kan ik het licht langs de trap naar boven beneden aandoen en boven uitzetten, en omgekeerd. Fijn. :-)  Verder heb ik een boel gedaan, maar ik ben niet verder gekomen met mijn lijstjes. Heel vervelend. Maar al met al ben ik een dankbaar mens. :-) Alleen, dat het alweer bijna 2 uur is, daar word ik minder blij van. 

21 januari 2020 was mistig en koud. Later op de dag condenseerde de mist tegen de takken van de bomen, zodat de mist langzaam uitregende. Helaas bleven er genoeg mini druppeltjes over om het fietsen onaangenaam te maken. Ik deed vanmiddag wat boodschappen, ging op zoek naar een speciale lamp - die was kapot, maar volgens de lampenist was ook de lamphouder kapot. Misschien is die te maken, maar dan moet ik weer heel vroeg op, een dezer dagen. Hij heeft een spreekuur op incourante uren. Slim, maar... Vanmiddag heb ik nog wat gereedschapsfrutsels uitgezocht. Ik kan ze niet allemaal benoemen, dus wordt het ook lastig om ze in doosjes te doen en die te catalogiseren. Maar als ik geen papier heb waarop staat wat er in al die doosjes zit, dan krijg ik van mijn lange leven geen idee van wat waar is. En dan koop ik ng meer van het zelfde. Ik had Laetitia al schuursponsblokjes mee gegeven, ik vond er vandaag ng drie. Genoeg voor de rest van mijn leven, vermoed ik. Maar dit moet toch worden opgeruimd voordat ik verder kan met Tons vroegere kamertje. Voor ik het wist, was het tijd om me om te kleden. Ik had een uitnodiging voor een concertje van mijn neef Hendrik Vonk, een van de maandelijkse Meysterconcerten in het Landhuis in de stad (de villa - later bibliotheek tegenover de Munt, op het hoekje van het Park Oog in Al) en ik had met een dierbare vriendin afgesproken daar samen heen te gaan. Voor die twee ben ik door de koude mistige nacht gefietst, langs een traject dat vooral terug niet te overzien was, maar zie! Tot hiertoe heeft de Heer ons geholpen en ik ben veilig thuis gekomen. Zij ook, hoop ik. :-) Om weer warm te worden heb ik alle koolhydraten die ik in huis kon vinden opgegeten. Deze week maar niet meer weten, denk ik. Terwijl ik snoepte las ik een ontspannend boek, en zo is het al bijna 2 uur. Oei! Tot morgen, maar niet al te vroeg!!! ;-) 

20 januari 2020. Het is kouder. Vanmorgen sloeg ik over, dus dat deel van de nacht heb ik goed geslapen. ;-) Ik heb wat mails geschreven, maar loop geweldig achter. Ook fietste ik naar de Twijnstraat, want er was niet veel meer te eten. Een hele lijst heb ik gemaakt met dingen die ik vandaag had moeten doen. Dat is het begin. Verder kwam ik niet. Wel heb ik boven 2x troepjes uitgezocht, en een vleugeltje aan een engel gezet, die van twee heel verschillende plekken kwamen. Zie je wel, als je maar nooit iets weggooit... ;-) Maar het is wel teleurstellend dat er zo weinig uit mijn handen kwam. Ik merkte dat ik behoorlijk last had van afasie, vandaag, dus er was toch een paar dagen geleden een bloedinkje, daarboven. Dat verklaart ook het gebrek aan energie, dat gaat er gewoonlijk mee gepaard. Nu ja, als het niet erger is... Ik ben een dankbaar en gezegend mensenkind. En morgen is er waarschijnlijk wel weer een nieuwe dag. :-)

Zondag 2 na Epifanie 19 januari 2020. Begin van de week voor het gebed van de eenheid der Christenen. Onze predikant heb ik daar vanmorgen niet over gehoord. Nu ja. Snel naar huis gegaan, nog maar eens de printer zorgvuldig schoongemaakt, alle trucjes er op losgelaten, maar toen ik een boekje wilde printen, werden de problemen met rood en geel weer steeds erger. :-( 
Nu ga ik de NAS weer even uitzetten, dus als de site niet wil, weet je waar het aan liggen kan. 
Het raadsel van de schuur en de verlichting daarvan is niet opgelost, maar dat komt vast wel een keer. Ik weet niet meer wat ik daarna heb gedaan, maar ach, het is rustdag. ;-) Na het eten heb ik een uurtje TV gekeken, daarna een was gedraaid, en gekeken naar wat er allemaal nog opgeruimd moest worden in het kamertje boven. Mijn zoon belde voor een gezellig praatje, de pijn is weg, dus we waren erg blij. Nadat hij had opgehangen, heb ik, opgemonterd, nog bijna 2 uur frutsels uitgezocht. Schroeven, moeren en bouten, spijkers apart, verbindingsdingen op een hoopje etc. Niet dat ze allemaal al zijn opgeruimd, daar gaan ook nog weer uren in zitten, maar voor de helft van de dingen heb ik nu wel een idee waar ze heen moeten. Dat scheelt. Half een. Slaap lekker. :-)  De dag door Uwe gunst ontvangen, is weer voorbij, de nacht genaakt... ;-D

18 januari 2020. Een feestelijke dag, want gisteravond kwam Betty tot de conclusie dat ze toch haar verjaardag nog wel een beetje wilde vieren. Vanmorgen had ik, tijdens mijn late ontbijt, want dat slapen lukte niet zo vannacht, mijn mooie dochter aan de telefoon, en zij loste het trage-OV-probleem voor mij op door haar lief te bellen die toch ergens in Utrecht aan het werk was. Die kom mij een half uur later halen, dus liet ik het ontbijt verder het ontbijt, en fietste ik ijlings naar de AH. Een bloemetje lukte, zij het niet zoals ik had gedacht. Maar een heel klein boeketje dat ik er bij had gepakt - z lief! - kreeg ik er gratis bij, want het had al twee dagen niet meer verkocht mogen worden. Thuis bleek dat de bloemetjes ook niet meer op eigen steel konden staan,  maar werden gedragen door de papieren kraag. Tja, die geef je niet meer weg, dus ik heb weer wat losse bloemen in aparte flesjes staan. 
Ook leuk. :-) Ik geniet er wel van dat ik weer bloemen in huis kan hebben, al zie ik er het meeste van, wanneer ze in de keuken staan. :-) Het was heel gezellig in Vianen, net niet te druk, en om half zes bracht mijn kleinzoon zijn zus en mij naar de bushalte. Altijd gezellig om ze even 1 op 1 te hebben! 
De twee volgende jarigen heb ik ook gezien. De jongste groeit opeens met reuzensprongen! Op HC deed ik nog een paar boodschapjes bij de AH daar, en toen krukte ik naar huis. 7 uur thuis, half acht aan het eten. Daarna een tijdje niets. Oei, oei! En er moest nog zoveel! Net heb ik een lastig stuk website bijgewerkt. Nu moet ik nog een schema bijwerken, waar ik geen zin in heb, en het is al kwart voor elf, dus te laat om de andere dochter te bellen. Het komt allemaal vast wel een keer goed. Meestal anders dan ik mij had voorgenomen. Maar ja... :-) 

17 januari 2020. Ging ik straks lopend op weg om een mooie kaart voor Dochter Twee te kopen, die morgen jarig is, liep ik in de regen langs de superlieve juwelier op de Springweg, kijk ik in de etalage, en kom ik er achter dat ik geen geld bij me heb, ook niet voor die kaart. :-(  Nu is Silvia een lieve vriendin geworden in de loop der jaren, en ze ziet me, roept me binnen en vraagt wat er is. Ach, zegt ze, z'n dag. Hoeveel heb je nodig? Tegen de tijd dat ik buiten sta is het min of meer droog. En de kaart komt nog op tijd in de brievenbus. Nu maar hopen dat hij morgen aankomt. Bij de Sjofar hebben ze echt beeldschone kaarten, die een cadeautje op zich zijn. Vanavond ben ik uitgebreid verder gegaan met het zoeken van de gegevens die de penningmeester wilde hebben. Dat is gelukt. De printer van het Evangelie lijkt aan het eind te zijn. De nieuwe toner, die daar vreselijk streept, doet het op mijn eigen machine wel goed. De printer moet kennelijk vervangen worden. Het liefst heb ik een zelfde type, omdat ik dan, als er iets is, makkelijk terug kan vallen op mijn eigen machine van het zelfde merk. Goed, het lag dus niet aan de rode toner. De gele vlekt ook, maar die doet het bij mij ook normaal. Alleen heb ik wel een slecht gevulde gele gehad, dus die moet retour. Ook weer iets om zorgvuldig uit te zoeken. Nu niet meer, want ik ben veel te moe. 
Alvast mijn felicitaties voor mijn slimme, mooie dochter!!! 

16 januari 2020. 't Is fris, buiten. De sneeuwklokjes zouden nu de kopjes zichtbaar moeten hebben, maar misschien is het ze te warm geweest. Ik zie een cm of 5 - 6. Anderen schrijven al over narcissen! De vogels zijn erg druk, er is genoeg te eten voor ze, want er was nog geen vorst hier. Vandaag was ik wat aan het tutten, kleine dingetjes doen, dat moet soms ook. Schiet niet op, dus. Wel heb ik voor het eerst dit jaar weer ziekenpost verstuurd. Mijn neef, die een fijne neus heeft voor het verkeerde moment, kwam net na vijf uur, toen ik als een razende postzegels aan het plakken was. Hij was gelukkig bereid hetgeen ik in de hand had ter post te bestellen. Daarna ging ik haastig verder, en ik kwam net op tijd om de laatste kaarten in de verzamelbakken van de postbode te stoppen. Hoera! Natuurlijk moest ik eerst de ene printer helemaal schoonmaken en opnieuw van inkt voorzien. De laserprinter boven heeft nog wat zorg nodig. 
Weer meer mensen die het Berichtenblad ongelezen terugsturen. En zo, dat je het oorspronkelijke adres niet eens meer lezen kunt. Dat schiet niet op, want w woont daar niet? Best lastig. Ik ga er morgen maar verder mee. Het hoesten blijft heftig en vermoeiend. Geen goed begin van het nieuwe jaar... 

15 januari 2020. Oei, weer een verjaardag vergeten! Het spijt me. Het was een drukke en wat chaotische dag. Laetitia kwam voor de electra, en ze heeft een wens van jaren vervuld: een lichtknop op het toilet met een lichtje er in. We hebben ook geprobeerd in de schuur de klik-in klikuit schakelaar, die ik gisteren terug vond, toe te passen, maar daar ging iets mis. Toen de stekker-schakelaar het leek te doen, deed de kerstverlichting het ook weer. Die knippert, dat deed die al eerder, maar nu ging de led-lamp in het zelfde tempo knipperen. Het is een wonder in onz' ogen, we zien het maar doorgronden 't niet. 
Ik kreeg verschillende Berichtenbladen terug, met alleen het woord: retour er op. Ook een paar kerstkaarten, aan mensen waarvan ik zeker weet dat zij niet verhuisd zijn, en dat zij mij mijn kerstpost niet op die manier retour zouden sturen. Geen reclame voor Sandd dus. Terwijl ik dacht dat zij secuurder waren dan sommige mensen van Post.nl... Kennelijk een kwestie van geluk of zo. Bizar voor de huidige prijs van de postzegels. Verder ben ik bijna bij met het in de computer zetten van de financin van vorig jaar. Nu moet ik nog dingen uitzoeken, en kijken of de nieuwe toners wl netjes werken. En anders doe ik het morgen wel, want ik ben koud en moe. Het gaat nog sub-optimaal, en ik mis Ineke!!! 

14 januari 2020. Mild maar winderig vandaag, en het motregende, toen ik naar het station ging. De moeder van een klasgenoot van Tonio, toen deze op de Kathedrale koorschool zat, was overleden, en aangezien ik nog tot vorig jaar contact had met haar, wilde ik graag naar Bilthoven toe. Vanaf het station is het in mijn tempo tegenwoordig een half uur lopen. Achter de rolstoel ging dat toch we iets sneller, meen ik me te herinneren. Het was een warm en lief afscheid, heel goed en bescheiden geregisseerd door een rouwbegeleidster, die ook de meeste verhalen erg mooi en rustig vertelde. Daar kijk je als halve collega met waardering naar. Ze heeft me ook met de auto afgezet aan het station, een bijzonder prettige geste, want het werd al koud, door een gure wind, die opstak. Er s wel een bushalte ergens, maar dan kun je maar 3 minuten mee. De rest moet je toch lopen, en als je via 09292 dat stukje wilt zien, krijg je de vraag of je het goedvindt dat Google meekijkt en dat opslaat. Nee dus! O, maar dan krijgt u dat ook niet te zien. Tja. Ik heb een heel oude kaart van TomTom op mijn HTC-tje, en zo kwam ik er ook, al was juist de aanvliegroute enorm veranderd. Het graf van mijn grootouders heb ik nu dus maar even niet bezocht. Later, als het weer zomer wordt. Misschien. Eigenlijk had ik ook nog wel even langs Tjitske willen gaan, maar dat kwam er ook niet meer van. Morgen moet ik weer vroeg op, en ik moet nu nog een half uurtje opruimen boven. Straks heb ik niet eens drie kwartier gehaald. Zo komt het nooit klaar. In elk geval heb ik veel lieve en aardige mensen gesproken vandaag. :-) Bless them all, Lord! :-)

13 januari 2020. Vanmorgen had ik moeite met het verlaten van het bed. Mijn moeder placht te zeggen: 'Je hartje slaapt nog!' :-) Klinkt wel lief. :-) Toen ik mezelf uit bed gesleurd had, en de oefeningen had overgeslagen waarmee ik gisteren juist zo braaf was begonnen, en na het ontbijt, ben ik op Tons kamertje wat gaan opruimen. Ik kwam tot de conclusie dat ik toch meer plastic bakken nodig had om al die handige dingen, die ik in de loop der jaren had vergaard, electra, fittingen, snoeren, verbindingen, stekkers, rollen tape in allerlei maten en vormen en met verschillende doelen, touwen, plastic draad, telefoon-onderdelen, tw tangen daarvoor, maar ook tangen om knoopjes aan te zetten, en dergelijke, afgewisseld met schroeven, moeren, spijkers, koperen spijkers uit en voor stoelen, etc. etc. gestructureerd op te ruimen. Nu was het een rommeltje, en het paste niet meer, zodat er van alles onvindbaar door elkaar zat. Tja. Na een uurtje sorteren ben ik eerst maar richting Stad gegaan, waar ik acht bakken haalde, net iets kleiner dan ik wilde, en ook dunner, maar omdat dze in de aanbieding waren, stonden er geen andere van een fatsoenlijke afmeting. Zo gaat dat. Hoe dan ook, toen ik eindelijk weer thuis was, na anderhalf uur, ben ik een paar uur bezig geweest. Met als gevolg dat het redelijk keurige kamertje nu n grote puinhoop is. Morgen verder, als ik de moed kan opbrengen. Maar ik heb wl die ene klik-uit klik-aan fitting gevonden, waar ik gisteren zo naar gezocht had, en waarvan ik wst dat die ergens moest zijn. Alleen gaan we die nu niet gebruiken. Toch wel jammer. Al met al ben ik wel erg moe. Ik had om tien uur in bed willen liggen, en dat was vast heel verstandig geweest. Nu is het kwart over elf. Dus voor ik in bed lig... Ach ja... ;-)

Zondag 12 januari 2020, doop van de Heer. Collega La Grouw zei daar interessante dingen over vanmorgen. :-) Daarna snel naar huis, maar lopend, andere gemeenteleden gingen naar de Noord-Zuid-tentoonstelling in het Catharijneconvent, maar ik had met Laetitia afgesproken. Vanwege de electra. Dat nam meer tijd dan verhoopt, want kennelijk was de schakelaar in de schuur kapot. Gelukkig had zij in hr voorraad nog zo'n model. Alleen bleek een dingetje dwars te liggen, toen we die eenmaal hadden vastgeschroefd. Bovendien had onze jongste het bericht gekregen dat iemand, die voor haar heel veel betekend had, op sterven lag. We gaan een andere keer wel verder. Ik kom er net achter dat ik de NAS niet weer aangezet had, toen we de stroom terug zetten op deze groep. Ik was namelijk zo moe, dat ik na het eten in bed gekropen ben, en daar heb ik vrolijk door allerlei TV-programma's heen geslapen, zodat ik nu om een uur klaar wakker ben. Tja. Misschien moet ik aanstonds maar weer de TV aanzetten, zodat ik weer in slaap sukkel. ;-)  

11 januari 2020 was niet veel beter dan gisteren. Wel ben ik langs Tons graf geweest met een paar nieuwe primula's. Die van Betty hadden het heel goed volgehouden het hele jaar. Driekwart bleef overeind en zelfs in bloei. De Kerststerren bleken het niet gehaald te hebben, dus die zijn vervangen, en ook een plantje dat met de Noorderzon vertrokken was. Verder was ik nauwelijks thuis, al heb ik veel gedaan. Niet dat je daar iets van ziet. Zo gaat dat soms. Tot mijn spijt kon ik zelfs lieve vrienden uit Spanje niet even begroeten. De tijden kreeg ik niet gecordineerd. Morgen is het weer zondag. :-) Rustdag? Echt niet! Donec requiescat in te... :-)

10 januari was een drukke en rommelige dag, ik vergat zelfs de dag bij te werken. Laat thuis.  

Tons moeder Suzette Voerman - de Roo in 19199 januari 2020. Moeders verjaardag is met een stukje Kerstcake gevierd vanmorgen. Daarna heb ik wat stof verplaatst, en in de tuin een deel van de rozen gekortwiekt. Maar ja, toen ging het regenen. Tijd om iets anders te gaan doen... 

(Maar ik heb geen zin!) Ik vermoed dat de laatste toner die ik in de printer van het Evangelie in Spanje heb gezet de boosdoener is. Heel vervelend. Ook na grondig schoonmaken van de printer geeft hij al snel weer dikke strepen. Misschijn zijn er meer dingen tegelijk aan de hand, ik weet het niet. Morgen maar eens naar kijken, ik val nu om van de slaap. Zodra ik stil zit, val ik in slaap. Boven had ik ook nog wat geprobeerd op te ruimen. Vandaag schiet het niet op. Achteraf heb ik tussen 11 en 12 toch nog kans gezien om mijn doos met verfspullen uit te mesten. Die kan morgen weer op de andere dozen gezet worden, en dan de lijmdoos er op. Dn kunnen er andere dingen gezocht en gepakt worden. In elk geval iets dat ik daar meende te kunnen vinden, lag er niet voor de hand. Dat heb je wel eens. Morgen beter, hoop ik.  

8 januari 2020. Morgen is het 121 jaar geleden dat mijn schoonmoeder is geboren. Toch een heugelijke datum, nietwaar? Na een slechte nacht (Waarom toch? Ik mis Ineke!) moest ik naar de tandhyginiste, die op haar rigide 'wetenschappelijke' stoel bleef zitten en weigerde een beetje tandplak in een meegebracht potje te smeren. Ik vermoed dat er ook mensen dat beroep uitoefenen die best willen uitleggen waarom zoiets geen wetenschappelijke waarde heeft, maar je dan toch ter wille zijn. Daar moeten we maar eens naar gaan uitkijken. Ach ja. Niet zo belangrijk. Vriendelijkheid is een beter smeermiddel voor de maatschappij dan het eigen gelijk. Hoe gelijk dat dan ook moge wezen. :-) Soit. 
In Tons kamertje heb ik weer een doos leeggemaakt. Het gaat moeizaam. Vanavond moest ik ng eens een keer zoeken naar een factuur die inderdaad niet betaald bleek. Weer een paar uur verspild. Ik was er gisteren ook al een paar uur mee bezig geweest. En zo schiet je niet veel op. Zondag krijg ik hulp met het licht. Dat is fijn. :-) En nu is het alweer bijna 1 uur. Tijd om over te gaan tot de volgende dag. Dan komt alles goed. Of niet. We zullen het wel zien. :-D 

7 januari 2020. Hard gewerkt vandaag. Tonio heeft geholpen, alleen met het licht in de schuur stond hij met de handen in het haar. Hij probeerde 4 lampen, ze deden het geen van allen. Later heb ik ze gecontroleerd in een ander ding: ze deden het. Dus is er iets mis met de fitting. Morgen? Vanavond ben ik uren bezig geweest met het saneren van mijn mailadressen. Omdat ik niet in staat was geweest de dierbaren in het buitenland een eigen kaart/briefje te sturen in de eigen taal, had ik (redelijk blindelings) alles en iedereen een veeltalige kerstwens gestuurd. Daar kwamen veel reacties op van 'kan niet gestuurd worden / onbekend etc.'  Daar was ik nog niet aan toe gekomen, maar nu heb ik een flink stuk strafwerk gedaan. Helaas, nog lang niet klaar. Morgen... Deo volente 

Drie Koningen 6 januari 2020. De laatste dag van de Kersttijd, en begin van de Epifanie. Maar ook Tonio's verjaardag. Vanmiddag kwam hij nog even langs, om te helpen met zware dingen (zodat ik nog vier uur glas heb staan afwassen en opruimen) en om zijn verjaarscadeautje te krijgen. Heel zorgzaam had hij voor mj geen Bossche Bol mee genomen, waar hij op zijn werk op had getracteerd... ik maak me immers altijd zoveel zorgen over mijn lijn? (Het overlegmodel, dat aan zijn vader niet zo besteed was tot diens 90ste, is kennelijk tot nu toe ook aan mijn favoriete zoon voorbij gegaan. ;-) Maar goed, nu kan ik dus weer rustig gaan lijnen. :-D ) (Ton en ik hebben altijd de aanmoediging van Habakuk ernstig genomen: Viert uw vierdagen <oude vertaling>... Die was ons door mijn vader al heel lang geleden met een zoete knipoog doorgegeven. Zo hebben we altijd een gebakje of zo iets genomen op de verjaardagen van onze ouders, ook toen ze al lang waren overleden, en vaak ook op de verjaardagen van de kinderen wanneer die het net vierden. Iemand moet het toch doen? ;-) Wij offerden ons graag op. ;-D  )
Hoe dan ook, de verjaardagen van de kinderen zijn voor mij altijd feestdagen, ik word er blij van. Extra leuk dat mijn jarige nog langs kwam vandaag om te helpen. Hij houdt me wel aan het werk, zo. Het eten heb ik daarna lang uitgesmeerd, met een laatste glas van de Oudjaarswijn, lekker feestelijk. Vanavond heb ik nog 10 boekjes min of meer afgedrukt, in elk geval lukte het wel om op mijn eigen laserprinter, die dit jaar even weigert dubbelzijdig te drukken, de omslagen in twee keer te printen. Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan. Morgen ga ik wel eens kijken of ik de printer van Het Evangelie nog eens open kan maken. De Sirius deed ook weer moeilijk. Ik heb nu het spelletje, waar de problemen mee lijken te beginnen, maar gewist, in de hoop dat het helpt. En zo werd het al weer 11 uur. Mijn zoon is nu ongeveer x jaar en 5 uur. Een lange dag was het destijds. Maar de moeite waard. :-) Morgen begin ik wel aan de rest van mijn leven. :-D Ik ben toch een heel gelukkig mensenkind! En zeer bevoorrecht!!! 

Zondag 5 januari 2020. Nog steeds kersttijd. Vanmorgen werd ik in de Pieterskerk verwacht, en ik merkte hoe de afgelopen tijd, die soms moeizaam was, omdat ook ik wel eens iets moest wegslikken bij het 'vergeef ons zoals wij vergeven hebben' toch heilzaam is geweest. :-) En dat is goed. :-) Vanmiddag heb ik eerst maar het Berichtenblad op internet gezet, al bedenk ik me dat ik hier en daar misschien nog wat linkjes zou moeten bijwerken. Morgen. Nu ga ik maar eens wat eten. En mij verheugen op morgen, want dan is mijn zoon jarig... Bijzonder, als je zo'n pasgeboren hummeltje ziet, kun je je niet voorstellen wat daar voor iemand uit kan groeien. Omgekeerd kun je de wel wl voor een deel volgen. Wat een voorrecht. Ook hij is 'mooi opgedroogd'! ;-) 
Ik kan mezelf en heel de familie wel met hem feliciteren. En zijn gezin ook. :-) Zijn laatste naam refereert aan de Koning van het Licht. :-)  En ja, hij is een brenger van licht. Een feestelijke dag morgen, hoe dan ook. :-) 
Vanavond nog gezellig gekletst met Dochter Twee. Hr DT heeft een kamer, daar moest toch meer aan gedaan worden, dan bij een oppervlakkige inspectie was voorzien. Dus DTa en DTb hebben heel hard gewerkt deze week. Ik zie ze eind volgende week wel om het tafeltje op te halen. ;-) De lak die ik er (eer?)gisteren nog op had aangebracht tussen de bedrijven door, is nu goed droog. :-) En met veel kleine tut-dingetjes ben ik ook weer te moe om naar bed te gaan. Maar ik doe het wel. ;-) Bless you.

4 januari 2020. Dat is me ook wat! Er moesten nog boekjes afgedrukt worden, ik had er net genoeg om te versturen, gisteren, maar gisteravond kleurde de printer van het Evangelie in Spanje, die kennelijk op zijn laatste 'poten' loopt, opeens dingen die blauw moesten zijn paars, en ook afbeeldingen kregen een zweem rood. Ik heb 'm uitgezet, en gedacht: morgen beter, hij is misschien te warm geworden. Maar... nog steeds, en ook een paar lelijke strepen die steeds erger worden. O.K. Dan zet ik mijn eigen laserprinter wel in. En hoe bedenk je het: die loopt vast. Enigjes! :-( Maar... vandaag kreeg ik mijn controle-exemplaar al in de bus. Dat weer wel. Dus het exemplaar dat ik nog moet bezorgen, kan ik gewoon wegbrengen. Nu nog even kijken waar de ****straat is. ;-) En straks zien we wel verder. Toch? 
Dat met die straat lukte. Ik heb nog een site bijgewerkt, want ja, het is opeens 2020, en wat vliegt de tijd. Die printer kreeg ik niet meer in orde. Voor morgen moet ik een paar papiertjes printen met de inktjetprinter, en dan niet dubbelzijdig. Moet te doen zijn, toch? Het is weer bijna zondag. Voor Tonio kreeg ik nog iets aardigs, maar ja, hij is ook een aardige jongen... Morgen weer vroeg op. Zie je zondag om 9u20. Weer heel andere koppels. ) Dat wordt swingen, begrijp ik. 
Nog even opschieten. Heb morgen een gezegende zondag. Nog steeds in de Kersttijd. De Heer zou zomaar kunnen komen. ;-D Bless you! 

3 januari 2020 Hoera, hoera, hoera!!!! Dank zij de Heer en mijn knappe zoon is het nt gelukt!!! (Tonio heeft tussen de middag extra tijd genomen om de zware snijmachine voor mij te bedienen. Het is een mooie oefening voor de armspieren. En hij heeft een stel boekjes gevouwen, ook een aanslag voor mijn duimen. Dus, ja!!! Dank je wel!) :-) De Berichtenbladen zijn op de bus, zelfs de twee laatsten konden om 17 u 10 nog mee met de kerstpost. :-) Een paar uur slaap vannacht, de wekker stond op 8 uur, en 123inkt liet de extra toner voor half tien bezorgen. Die had ik gisteravond even voor 23 u besteld. Wat een service! Toen kon ik onbezorgd door. Nu ja, bijna, want de bladzijde waren goor door een overmaat aan toner, die over de hele bladzij werd gestrooid. Een paar daarvan heb ik toch maar verstuurd, anders was het niet gelukt. Niet leuk dus... Ik heb nog maar een paar pakken extra wit papier gekocht (duurzaam en verantwoord natuurlijk) en ik heb een nieuwe toner-fles in de printer gezet. Gelukkig had ik er de vorige keer een extra aangeschaft. Maar het duurde wel weer even eer ik schone bladzijden had. 80 boekjes verder begon het weer. Ja, kom zeg! Nu moeten de exemplaren voor de rest van het bestuur nog afgedrukt, maar dat hoeft niet meer gisteren. :-D 
Wat ben ik opgelucht! Wel was ik te laat om die paar kerstkaarten te sturen aan mensen waarvan ik had gedacht: die sturen nooit iets, nu maar eens even niet, en die dan opeens wl een kaartje zenden. Of de post is vorige jaren in gebreke gebleven. Dat kan ook. Hoe dan ook: nu even niet en jammer dan. Ik kijk er in het weekend wel even naar. Nu ga ik even iets lekkers en iets leuks doen. O, op slag van zessen, dan kan ik ook gaan eten. ;-) 

2 januari 2020 (is allang voorbij). Hard gewerkt, maar heel vreemd, nog geen 40 boekjes nadat ik een nieuwe toner in de printer had gedaan, wilde die alweer een nieuwe. Gelukkig had ik er nog een in mijn eigen printer (zelfde merk), maar ik was hier niet blij mee. Na 20 boekjes zag ik dat er op de een of andere manier ergens iets was veranderd, zodat een aantal items niet netjes op de volgende bladzij begonnen. Ik heb geen toner om dat even vrolijk over te doen. Heel vervelend. Al dat vouwen en nieten is ook zwaar werk. Nu ja, niet zeuren, je moet iets over hebben voor je goede doel! De eerste 45 Berichtenbladen zijn via de Etos gepost. (Kerstzegels Pinkribbon Sandd) Meer zegels had ik niet meer van hen, en nieuwe hadden zij ook niet. Jammer, want het scheelt wel lekker, vergeleken met Postnl. Morgen maar vroeg op. Ik moest weer nieuwe toner bestellen... ik kom er niet met wat ik nog zelf had... Pech en duur! Maar laten afdrukken door de kopijwinkel is echt nog veel duurder. 

Dan heb je alles bijna klaar, nog een aardig wensje toevoegen, en Word slaat op tilt. Het is alweer morgen, dus ik stop maar even... Nogmaals: een mooi en gezegend 2020!!!! 

De goede woorden van de Penningmeester heb ik nog niet kunnen vinden, hij ook niet, natuurlijk. Of hij zag mijn noodkreet niet. Dus controleerde ik zover mogelijk de adressen, maakte de file klaar voor verzending met enveloppen, en ja hoor, nu drukt de printer af met grove strepen. Zo leuk!!!! Het kost allemaal tijd, en daar heb ik steeds minder van. Nog geen 36 uur. Schoonmaken hielp wel.  
    
De muziek uit Wenen roept veel goede herinneringen op: met Ton en de kinderen op bed, voor de televisie. Daarna Schansspringen. En intussen lekkere dingen. En later, na de Oudejaarsdienst in de geliefde Lutherse kerk in Heusden, ook weer deze muziek in het altijd gastvrije huis van de familie Hilwig, waarmee de vriendschapsbanden al dateren van 1958 en 1964...:-) Bless you all! 

01 januari 2020 begon ik met een glas en wat kaas en Johannes 1. Grieks. Dat was er al weer een tijdje niet van gekomen. De duisternis heeft Er niets van begrepen, en kreeg Er ook geen vat op. Mooi is dat. Een goed begin. Zo kunnen we verder. :-) 
Vandaag is mijn zwager Barry jarig. Van harte gefeliciteerd!!! 



Voor het nieuws van 2019 kan men klikken op nieuws_2019

Voor het nieuws van 2018 kan men klikken op nieuws_2018

Voor het nieuws van 2018 kan men klikken op nieuws_2018

Voor het nieuws van 2017 kan men klikken op nieuws_2017

Voor het nieuws van 2016 kan men klikken op nieuws_2016

Voor het nieuws van 2015 kan men klikken op nieuws_2015 

Voor het nieuws van 2014 kan men klikken op nieuws 2014

Voor het nieuws van 2013 kan men klikken op nieuws 2013

Voor het nieuws van 2012 kan men klikken op: nieuws 2012

Voor het nieuws van 2011 moge men klikken op: nieuws 2011

Voor het nieuws van 2010 moge men klikken op: nieuws 2010

Voor het nieuws van 2009 bevelen we aan te klikken op: nieuws 2009

Voor het nieuws van 2008 verwijzen we naar nieuws 2008

Voor 2007 mag men klikken op nieuws 2007

Voor 2006 op nieuws 2006

Voor 2005 op nieuws 2005

En de rest is oud nieuws...